ธรรมะคือคุณากร ส่วนชอบสาธร ดุจดวงประทีปชัลวาล...

หลาย ๆ คนคงคุ้นชินกับบทสวดนี้ เพราะถูกโรงเรียนบังคับให้ท่องกันในตอนเด็ก 

เราไม่เคยใส่ใจ  ฉันเองไม่รู้ว่ามันคืออะไร ทำไปเพื่ออะไร

ทำไมเราต้องสวดมนต์ ทำไมเราต้องไหว้พระ และทำไมครูบังคับให้นั่งสมาธิ

มันไม่สนุกกับการต้องมานั่งนิ่ง ๆ  ภาวนา พุธ โธ  ยุบหนอ พองหนอ ไร้สาระ ไม่มีประโยชน์เสียเวลา

นั่นคือความคิดของฉันที่มีมาตลอด

ความทุกข์ ความกังวล เกิดขึ้นกับฉันอย่างสม่ำเสมอ 

 โกรธ ก็ด่า เศร้าก็ร้องไห้ เครียด ก็ไปเที่ยว เหงา ก็ไปหาเพื่อน ชีวิตไม่ยาก...ฉันจัดการได้

แต่เมื่อถึงที่สุดแล้ว การแก้ปัญหาเหล่านั้นไม่ใช่คำตอบของชีวิต

ฉันมักหลงลืม ฉันมักโมโห ฉันไม่พอใจอะไรสักอย่าง  ประมาณปีที่แล้วฉันเพิ่งรู้สึกได้

วิธีการคลายความทุกข์กังวล ที่ฉันเคยใช้ไม่สามารถนำมาจัดการปัญหาเหล่านี้ได้อีกต่อไปแล้ว

ฉันเริ่มแสวงหาแนวทางใหม่  พุทธศาสนา...เป็นสิ่งที่ฉันเลือก

ทำไมอะเหรอ ไม่ยากหรอก อะไรก็ตามที่ถูกฝังหัวมาอย่างสม่ำเสมอ มันจะระลึกขึ้นมาได้เร็วที่สุด

ฉันเริ่มสงสัย ฉันมีคำถามในใจมากมาย นี่คือสิ่งแรกที่ฉันหาในกูเกิ้ล

ธรรมะ คือ คุณากร  คืออะไร มันสำคัญแค่ไหน ทำไมฉันต้องท่อง

คำตอบมัน คือ บทสวดสรรเสริญพระธรรมคุณ ทำนองสรภัญญะ

เราต้องขอบคุณธรรมะจริงเหรอ สำคัญขนานน้านเชียว

ธรรมะคือคุณากร  จริงเหรอ

อีกไม่นานคงรู้คำตอบ เพราะตอนนี้ฉันกำลังพิสูจน์สมมติฐานอยู่นั่นเอง

 

 

edit @ 16 Oct 2007 16:34:00 by idaa